Het is vandaag 1 maand geleden dat Milan geboren werd. Het gaat goed met Milan, hij groeit volop en je ziet hem van dag tot dag verder de wereld inkijken. Ik hoop morgen of overmorgen weer wat mooie plaatjes te kunnen plaatsen.
Na een druk weekeinde met succesvolle theatervoorstelling op vrijdag t/m zondag, veel bezoek voor het gezin thuis, de aankomst van een logé (Rianne), komt de rust een beetje terug. Vandaag zal ik jullie weer wat bijpraten en natuurlijk de nieuwste plaatjes laten zien. Nog eventje geduld dus.
Nog een mooi plaatje van de eerste dag gebruikt als decoratie om te vertellen hoe het nu met ons gaat. De nachten zijn nog steeds rommelig en soms erg gebroken en kort, met name voor Milan en Roos. Toch lijkt er ook wat duidelijkheid te komen over de oorzaak van de onrust bij Milan. Hij moet in de avond voor hij gaat slapen een uur of twee huilen, pas dan keert de rust in. Het lijkt erop alsof we een luxe probleem hebben met de overvloedige voeding die Roos te bieden heeft. Onderzoek op het internet lijkt aan te tonen dat de melk te snel komt in te grote hoeveelheden waardoor Milan’s darmen overbelast raken van de melksuikers. Milan was de afgelopen weken (voor de meting) 400 gram per week gegroeid terwijl het gemiddelde ligt op 100 gram per week. Kortom de arme jongen krijgt een bombardement van voeding. Roos is nu de voeding wat aan het terugbrengen door per keer maar één borst aan te bieden en nog zo wat meer drukverlagende maatregelen. Gisteren is dat beleid ingezet en gisterenavond viel Milan al na een kwartiertje huilen in slaap. Een van de nachtsessies was wel redelijk zwaar en langdurig met veel huilen voordat de slaap teruggevonden kon worden. Al met al een redelijke nacht zo viel uit de mond van Rosalie op te tekenen.
Nog twee dagen en dan is Milan alweer drie weken jong. Gisteren is een verpleegkundige van het consultatiebureau geweest voor een controle. Men wilde onder andere weten of Milan wel genoeg gegroeid was. Nou, dat kan je wel zeggen: Milan is als een speer gegroeid en heeft in veertien dagen 800 gram gewonnen. Milan weegt nu 4.060 gram, zijn geboortegewicht was 3.620 gram. Er is maar een conclusie te trekken: Roos voert hem met pure slagroom in plaats van melk. Wij zijn erg blij met de voorspoedige groei van onze Milan. De nachten worden iets rustiger maar zijn nog steeds zeer gebroken en aan de korte kant met name voor moeder en zoon.
“Delen doe je samen”: Dat hebben we onze dochter Elin geleerd en dat vinden wij ook écht zo. We mochten vandaag weer Nanna (oma) Pauline Talstra in de middag ontvangen en zij kookte voor ons wederom een heerlijk gerecht dat ook door opa Louw Talstra mede werd gedeeld. Er werden ook cadeautjes uitgedeeld omdat Rosalie morgen 37 jaar wordt. Wij vieren dit in kleine kring.
Het gaat goed met ons. We komen geleidelijk aan bij van de vermoeienissen van de afgelopen 2 weken. Langzaam maar zeker raken we gewend aan het feit dat we nu met z’n viertjes zijn. Roos en Milan zijn nogal een met elkaar. Milan krijgt op zijn verzoek de borst en hij verzoekt de laatste dagen heel vaak. Die twee zijn dus nogal onafscheidelijk. Gisteren (vrijdag) een dagje met oma Ingrid over de vloer, stamppot andijvie en een hoop geknuffel, zowel met Milan als met Elin.
Vandaag een eerste fietstochtje voor Roos naar de lokale supermarkt, en een zitje gemaakt achter op de mama-fiets zodat we met 2 kinderen op 1 fiets kunnen.
De maaltijd gedeeld met Milan’s peettante Daan (Daniëlle) en peetoom Mies (Michel) die hun petekind vandaag voor het eerst konden aanraken en vasthouden.
Vandaag was schoonzus Lenie Rake bij ons op bezoek. Naast knuffelen met Milan, spelen met Elin en beppen met Roos werd er ook nog hard aangepakt. Heerlijk een beetje extra steun op huishoudelijk vlak, hartelijk dank Lenie. Roos gaat zelf ook weer steeds meer doen en ze heeft daar ook steeds een beetje meer puf voor. Vaders (moi) mocht weer eens lekker aan het werk in Ouderkerk, er ligt veel te doen en het gaat best goed met de onderneming Encaps BV, we zitten aardig in het werk, hebben uitbreidingsplannen en veel nieuwe ideeën.
En zo is de 10e dag alweer bijna voorbij. Milan had een zogenaamde ‘regeldag’: Een dag waarop de samenstelling van de borstvoeding veranderd en moeder & kind zich daarop aan moeten passen. Per saldo betekent dit nog meer aanleggen om de overgang soepel te laten verlopen. Rosalie is nog steeds behoorlijk moe maar begint wel met kleine stapjes vooruit te gaan. Soms ziet ze echter nog sterretjes voor d’r ogen en lijkt plotseling de energie op te zijn.
De volgende kraamhulpen hebben zich tot nu toe aangemeld (komen met foto en al op de site): schone-zus Lenie Rake, Loes Janssen en recidivistes oma Ingrid Dijkstra en Nanna (oma) Pauline Talstra. Wil je erbij op de lijst laat het dan gauw even weten. Voorts missen wij node de aanwezigheid van tante Henriëtte, kom je snel tante?
We zijn de 10e dag goed begonnen. Het is 9uur geweest en Rosalie en Milan slapen nog steeds. Ik hoop dat ze ook een fijne, rustige nacht hebben gehad maar dat zullen we straks wel ervaren. We lagen er allemaal redelijk vroeg in na een genoeglijke maaltijd en ontmoeting met opa en oma (honoraire) Harry en Ingrid Dijkstra. Op de foto oma Ingrid met haar 4e kleinkind en 1e kleinzoon. Op de achtergrond zie je nog een foto van ondergetekende van een jaar of 7, half 8.
Na een heerlijke nacht slapen van moeder en baby en een warme douche, lekker in bed gezeten voor de 10uur voeding. We doen het vanaf vandaag zonder kraamhulp dus papa moet zijn vrouwelijke kant weer wat stimuleren. Rosalie hoeft dat niet te doen, ze is in deze gelukkige periode op-en-top vrouw zoals goed te zien is op de foto.