We zijn zeer verheugd te kunnen melden dat we gisteren erin geslaagd zijn ons huis in Amersfoort te verkopen. We zijn erg blij dat het gelukt is onze huidige woning te verkopen voordat we ons nieuwe onderkomen in Amstelveen gaan betrekken.
Papa kijkt soms jaloers naar zijn zoon. Heerlijk relaxed hangt hij in de hangmat, geheel zorgeloos lekker doezelen. Als het slapen niet meer lukt komen papa, mama of grote zus Elin om te wiegen. We hebben deze hangmat op Marktplaats gescoord om Milan een wat meer ontspannen houding te geven, hij heeft nog vaak last van z’n buik (darmen) en in deze houding heeft hij daar wat minder hinder van.
Van veel kanten kreeg ik commentaar over ons weblog. Of er nog eens weer wat nieuws verschijnt. Nu dan, bij deze. Ik was de afgelopen weken druk met werk en vaak nogal moe waardoor m’n hoofd er niet naar stond.
In zijn algemeenheid gaat het echter behoorlijk goed. Milan wordt steeds wat rustiger, slaapt langer, drinkt en groeit zeer goed. We maken soms behoorlijk goede nachten en dan voel je daarna eigenlijk pas beter wat je tekort bent gekomen en is het extra pittig als er weer eens een gebroken nacht tussen zit.
We gaan ons langzaam voorbereiden op de grote verhuizing naar Amstelveen die tussen half en eind februari 2006 zal gaan plaatsvinden. Ons huis in Amersfoort is nog niet verkocht maar er is gelukkig wel belangstelling.
Op de foto onze prachtige Elin (we zijn nog steeds héél objectief) die van Sinterklaas een schminksetje heeft gekregen en door mama geschilders is als poesje.
Deze week werd op de Toverfluit (peuterspeelplek van de Vrije School) op 11 november Sint Maarten gevierd. De kinderen met lampionnen in optocht van de Toverfluit naar het hoofdgebouw van de school. Daar, samen met andere kindjes, liedjes gezongen en een mandarijntje gekregen. Toen terug en samen met papa, mama én Opa Talstra warme chocolademelk gedronken en zelfgebakken koekjes gegeten.
In de avond samen met Opa Talstra en Oma Nenna een heerlijke maaltijd gedeeld (door Nenna bereid) en genoten van elkaars gezelschap. Opa Talstra is dol op zijn 2 kleinkinderen en ook heel erg trots. De foto’s gaan de hele wereld over. Daarom Opa Louw met zijn kleinzoon Milan.
Wist je dat je de meeste foto’s op dit weblog ook in de maximale resolutie (scherpte) op je beeld kunt krijgen of kunt opslaan om af te drukken? Als je de muisaanwijzer boven de foto laat zweven en de punt veranderd in een handje dan heb je te maken met zo’n foto die ook in volle scherpte en grotere afmeting, beschikbaar is.
Voor alle andere foto fans. Kijk eens naar het programma Picasa, bevalt mij bijzonder goed voor het rangschikken van foto’s, kent hele aardige extra’s én is nog gratis ook!
Het is vandaag 6 weken geleden dat de 1e voortekenen van de bevalling merkbaar werden. We zijn nu dus alweer een behoorlijk end op streek. De nachten beginnen soms zelfs aangenaam te worden. Milan wordt rustiger, de voedingen duren korter en er wordt ook minder gehuild. Kortom de weg omhoog is gevonden zo lijkt het ons. Wel hebben we met z’n allen een bijzonder griepje gehad. Van de neus, naar de keel, via de maag naar de darmen. Soms met koorts overgeven en andere toiletair ongemak. Roos lijkt de laatste in de rij te zijn, ze verkeert tussen maag en darm.
De nachten zijn nog steeds redelijk onrustig. Roos geeft Milan nog 2, een enkele keer drie keer, per nacht de borst maar de sessies duren gemiddeld genomen steeds wat korter zodat er weer geslapen kan worden. Milan lijkt gemiddeld wel iets minder per dag te huilen en heeft het vooral naar z’n zin in de doek, dicht tegen het lichaam van mama aan. Hij eet goed maar ook dat is rommelig en onregelmatig. Elin kabbelt er zo tussendoor en we proberen haar ook wat extra aandacht te geven omdat het heus niet altijd gemakkelijk voor haar is. Roos gaat goed al is ze nog vaak moe en gebroken van het tekort aan slaap, ze is echter ook vol van liefde en trots om haar nieuwe mannetje. Papa maakt lange dagen en is meestal pas tegen 8uur ‘s-avonds thuis dankzij vooral de files tussen Amsterdam en Amersfoort. Ons huis aan de Reijmerinkstraat is nog niet verkocht al hebben we wel weer kijkers gehad deze week. Je hoeft tenslotte maar één serieuze partij te hebben en de koop kan rondkomen. We zijn dankbaar voor de hulp die we nog steeds krijgen van oma’s, schoonzus, nichtjes en vriendinnen.
Soms vindt Elin het ietsje minder leuk dat ze Grote Zus is geworden. Het is vervelend als je de aandacht moet delen en mama niet altijd beschikbaar is. Toch is Elin nog steeds wel heel blij met haar broertje en laat hem graag bij haar op schoot zitten getuige deze mooie foto.
Deze week mochten wij het genoegen smaken ons nichtje Rianne te logeren te hebben. Rianne gaat mogelijk volgend jaar een studie volgen voor verloskundige en ze vond het leuk om een paar dagen te komen na-kramen. We hebben erg genoten van haar aanwezigheid en gezelligheid en natuurlijk nam ze ons ook een en ander uit handen hetgeen ook als zeer aangenaam werd ervaren.
Milan is alweer een maand in ons midden. We hebben het erg druk en ook pappa is weer volop aan het werk voor z’n bedrijf en heeft minder tijd genomen voor het weblog. Nu dan, op zaterdagmorgen, even bijkletsen en wat plaatjes laten zien. We beginnen met een foto van Milan, ca. 4 weken jong. Als je goed kijkt op de foto of hem vergroot door erop te klikken dan zie je rode vlekjes die veroorzaakt worden door mama’s hormonen die de kop opsteken via de moedermelk.