In de ochtend na het ontbijt krijgt Elin een prachtige staart ingevlochten door de 3 maanden zwanger huishoudelijke hulp. Ze spreekt geen woord Engels maar is erg lief voor de kindjes.
XXL
Als onderdeel van het Lazy Moon Homestay programma werden Roos en ik getracteerd op een traditionele Thaise massage. In Bangkok hadden we er al een paar genoten in de school van Wat Pho. Hier vond de massage plaats in het plaatselijke gezondheidscentrum van het dorp Ngao.
Na de massage mochten we plaats nemen in een soort overdekt kippenhok waarbij aan een kant stoom ingeblazen wordt. Gelukkig mag je hoofd er boven uit steken. Na een half uur kom je druipend van zweet en waterdamp uit het hok. Het leverde een heerlijk verkwikkend gevoel op en een leuke foto van Roos in een oversized dress.
Bezoek aan school en massage
We zijn weer op pad geweest met gids Yui. Achterin de pickup vertrokken we naar een tempel in de buurt. Een prachtig Boedhabeeld in winterdracht (met sjerp). Roos ging helemaal loos zoals ze het zelf noemde met het fototoestel. Ze heeft prachtige plaatjes geschoten waarvan er hier een paar te zien zijn.
Milan maakte bij de entree van de tempel een eerbiedwaardige waay (begroeting).
Bij de tempel hoorden we muziek vanuit een aan de overzijde van de weg gelegen school. We liepen ernaar toe en werden vriendelijk ontvangen. We hadden veel bekijks hetgeen soms wat ambivalente gevoelens oplevert, we voelen ons af en toe kolonisten en dat is niet zo prettig. In de basisschool konden we echter rekenen op veel enthousiasme van kinderen en onderwijzers en we werden getracteerd op een uitgebreid concert met drums, xylofoons, mondorgels en trommels.
Lunch bij de waterval
Na een overheerlijke lunch (o.a fried-rice with chicken) gaan poedelen in het water bij een mooie waterval. Hier mengt warm water uit de vlakte van Laos zich met koud water uit een lokale rivier. Het gevolg is een aardige temperatuur om in te zwemmen en te douchen. De kinderen vonden visjes voeren met Thais vrouwen ook bijzonder leuk. Het is grappig om te zien hoe de Thai reageren op onze witte kindjes. Ze zoeken veel toenadering en willen de kinderen het liefst direct op de arm nemen. Wij proberen Milan en Elin goed te leren om nee te zeggen als ze het niet willen en natuurlijk nemen we ze zelf ook in bescherming als het een beetje te dol wordt.
Na de verkoelende duik werd ik uitgenodigd om bij een groepje Thai te komen zitten, ik deed dit samen met Yui om een beetje te vertalen. Natuurlijk moet je hier eerst je mannelijkheid bewijzen door een aangeboden bekertje met zelfsgestookte wiskey in een keer achterover te slaan. Vervolgens kregen we gerookt varkensvlees aangeboden om de smaakpapillen tot rust te brengen. Even gesproken met de Thai die ons uitnodigden mee te gaan naar hun dorp. Hier zijn we maar niet op ingegaan.
Na het weldadidige bad gingen we snel terug naar ons huisje en na een heerlijke maaltijd lagen we er om half negen in.
Nog even om het af te leren een plaatje van mijn schatten.
Op pad met gids Yui
Onze eerste dag in het noordoosten bracht ons naar een paar prachtige plekken. Achterin de pickup (op ons verzoek) vertrokken we naar Phuchefaa. Het is een beklimming naar een klif op 1600 meter hoogte. Onderaan de klif ligt Laos. Het was een spectaculair gezicht om de bewolking over de rand van de berg te zien schuiven. Het uitzicht was beperkt maar we konden toch de dorpjes beneden zien. Vroeger werden vanaf deze klif ter dood veroordeelden geexecuteerd door ze hier een zetje te geven. Een tijdje geleden was een Japanner naar beneden gevallen. Zijn lichaam moest met een helikopter opgehaald worden. De Japanse familie moest een boete van 20.000 Baht betalen aan de Laotiaanse overheid omdat de Japanner niet in het bezit was van een geldig visum.
Voordat we bij de klif kwamen hadden we onderweg nog een plaatselijke basisschool bezocht. Leuk en interessant om uitleg te krijgen over het onderwijs en contact te mogen maken met onderwijzers en kinderen. Elin en Milan zaten binnen no-time tussen de kindjes te spelen en naar de televisie te kijken. We voelen ons wel een beetje decadent om met een persoonlijke gids op stap te zijn. Toch is dit wel een manier om heel veel nieuws te leren en echt contact te hebben met de bevolking.
Technische tip tussendoor
Een kleine tip. Als je foto’s wilt uitvergroten dan kan je op de foto klikken en je krijgt dan een groter formaat te zien met een vergelijkbare scherpte. Je kan ook reageren als je het leuk vinden door op de link ‘comments’ te klikken. Als ik het commentaar gelezen heb zal ik het goedkeuren en wordt het ook voor anderen leesbaar.
Op weg naar Chiang-Rai
Op maandagochtend moesten we vroeg opstaan om te vertrekken naar het vliegveld van Bangkok waarvandaan we naar Chiang-Rai gaan vliegen. Chiang-Rai is een provinciehoofdstad in het noord-oosten van Thailand, dichtbij de grens met Laos.
We vlogen met Air Asia, een budget maatschappij. En net zoals bij ons met basic-air.com doet niemand er moeilijk over als het vliegtuig een uur te laat binnen komt en bijna 2 uur te laat arriveert. Je wordt gewoontegetrouw niet eens geinformeerd en van een excuus hebben ze ook niet gehoord. Hadden we lekker kunnen uitslapen….
Het vliegveld van Bangkok is splinternieuw en enorm groot, het lijkt aanzienlijk groter dan bijvoorbeeld Schiphol en gemaakt voor de groei want de hoeveelheid verkeer valt mee.
Aangekomen in Chiang-Rai werden we opgewacht door Yui, een Thaise man die getrouwd is met een Vlaamse (Laetitia). Ze hebben 2 kindjes van 4 en 1 jaar oud. Yui nam ons in zijn pickup truck en bracht ons via Thung naar zijn woonplaats. Even stoppen onderweg voor wat boodschappen en de temperatuur in de auto schoot omhoog zoals te zien is aan onze Milan die direct in slaap was gevallen na het instappen in de auto.
Aangekomen bij de woning van het stel waar ze een paar kleine bungalowtjes bij hebben gebouwd om gasten te ontvangen die ze vervolgens een 5 dagen durend programma aanbieden met bezoeken aan bezienswaardigheden en waarbij in contact gebracht worden met de lokale bevolking. Je kan meer lezen over het programma en de accomodatie op de website van The Lazy Moon – HomeStay
We hadden we een eerste moeilijke nacht want de bungalowtjes zijn met de rug gebouwd vlakbij een doorgaande provinciale weg. Het verkeer nam wel af gedurende de nacht maar we hebben er toch lastig om kunnen slapen. Gelukkig is de temperatuur in de avond en de nacht redelijk (zo’n 20 graden) waardoor je niet echt een airconditioning nodig hebt. Kinderen slapen gelukkig prima.
De laatste dag in Bangkok
Hallo daar,
Het duurde een paar dagen maar ik heb nu weer een internet cafe gevonden. We zitten nu ten noorden van Chiang-Rai, dichtbij de grens met Laos. Op de foto zie je Elin die op de laatste avond in Bangkok genoot van ‘slagroompasta’ met ham. We zaten in een leuk open restaurantje tegenover een hotel waar we een paar jaar geleden gelogeerd hebben. In dit hotel (Vieng-Tai) was Elin 3 jaar geleden gevraagd mee te doen aan een foto-shoot voor foto’s op te hangen in het hotel. Zitten we rustig te eten roept Elin opeens: ‘Mama, dat ben ik !!’. Hangt er een grote foto van Elin aan de muur van het restaurant tussen vele andere plaatjes van kinderen. Dit vonden wij natuurlijk allemaal erg leuk en hebben Elin geportreteerd naast haar eigen foto.
Nog een dagje in Krung Thep
En aan het einde van de dag spelen we nog even wat op het bed of maken een tekening. Dan gaat het licht uit en de airconditioning aan en hebben we een koele nacht van ca. 10-12 uur.
We vertrokken de volgende ochtend, na de gebruikelijke plons in het zwembad, met de meter-taxi naar de Weekend-Market. Een markt met weinig Farang (buitenlanders) waar de Thai komen om te shoppen. Een enorme markt waarvan we het einde niet hebben gezien. Alleen al de sectie huisdieren (vissen, hondjes, konijntjes) is al zo groot als bij ons de markt in Amstelveen. Een belevenis dus voor iedereen met veel kleuren. Ook daar lekker Thais gegeten. Milan begint steeds beter rijst te eten.
Na de markt terug naar het centrum van de stad richting Wat Pho waar we de sleeping-Boedha wilden zien. Volgens Elin moest Boedha wel gaan liggen omdat hij anders niet in de tempel paste.
Hierna lopende naar de Wat Pho massage school (buiten de muren, een dependance) en met Milan in slaap gevallen in de kinderwagen een massage voor Papa, Mama en Elin ook een beetje. Tot slot, na dit deels pijnlijke maar ook zeer aangename genoegen, een terrasje bij de rivier opgezocht voor een welverdiend ijsje voor Elin (had een uur lang, bij de massage, haar mond gehouden zoals mama had gevraagd).
Mooi uitzicht bij zonsondergang op de rivier met aan de overzijde de tempel Wat Arun en het verkeer op de rivier. Hierna met de speed-ferry terug naar Banglumpoo en heerlijk gegeten op mijn oude stekkie bij Mr. Pen Thai Food op Rambutri Road. Met de kids daarna naar een of andere Pizza hut om een macaroni Carbonara te nuttigen.
Surviving Bangkok
Hi, hier een update uit het warme Krung-Thep zoals de Thai’s zeggen,
We zijn inmiddels weer iets meer gewend aan het tijdverschil en we worden niet meer midden in de nacht wakker door het gebrek aan melatonine.
Gisteren een heerlijke dag beleefd. In de ochtend lekker het mooie zwembad in. Elin en Milan met Poetjes (Winnie the Poeh zwembandjes) en lekker drijven en spelen in het water. Daarna met de meter-taxi naar het Grand Palace (Wat Phra Kaeo) in het centrum en eerst iets gegeten bij de lokale Thai. Elin vindt de kippesoep met rijst erg lekker, dit samen met een cola’tje (bij wijze van uitzondering omdat Cola aangeraden wordt om je maag op streek te houden in dit soort landen). Vervolgens kwamen we erachter dat het paleis van de koning nog maar ruim een uur open zou zijn. Dus toen maar door naar de naastgelegen tempel Wat Pho. In de tempel hebben we een kaarsje aangestoken en wat wierook en hebben gedacht aan de mensen die we missen zoals Opa Wim en tante Lies. Bij deze tempel een mooie foto door Roos gemaakt van onze prachtige dochter bij een vijvertje.
Hierna hebben papa en mama zich achtereenvolgens heerlijk laten masseren door de vaardige handen van de studenten aan de Traditional Thai Medical School, die ook een vestiging heeft binnen de tempelmuren van Wat Pho. Heerlijk!!
Toen terug met de speed-ferry over de Chao Phraya rivier naar Banglampu waar we wonen. Lekker gegeten en om 10uur het licht uit.