Soms, soms lukt het iemand om een wel heel bijzondere plaat te schieten. Het is dit keer onze goede vriende Hans Meijer uit de Dominicus gelukt om een prachtige plaat te schieten van onze Milan. Jaja, Papa is vreselijk trots en kan zijn ogen niet afhouden van deze foto.

Dit keer was onze Milan aan de beurt. Een flinke verkoudheid werd opgevolgd door een stevige oorontsteking. Op de foto ligt onze mannetje uitgeteld op de borst van zijn lieve moeder. Het was een pittig weekje met vele onderbrekingen in de nacht en waarschijnlijk veel pijn voor onze lieve Milan. Na een week trad het herstel in en vlak voor Elin d’r verjaardag kwam meneer weer wat bij de pinken. Nu maar hopen dat het bij een incident blijft en dat hij niet net als z’n zusje aan de buisjes in de oren moet.

Steeds weer schieten mij van die clichés te binnen zoals ‘wat gaat de tijd snel’ of ‘voor je het weet is het voorbij’. Toch denken wij dit vaak. Milan wordt alweer zo groot!! Hij begint steeds meer te praten en heeft al een heel vocabulaire zoals daar zijn: borsjt (meestal het eerste woord van de dag), op, mama, papaaaaa, nenin (Elin), inda (buurvrouw Linda), tietuig (vliegtuig), buiten, jas, babief (alsjeblieft), baboesj (appelmoes), danioo (Yoghurt), bileh (slapen), water, eendje, auto, bababal (bal), balon, wau (wow) enz. en het groeit met de dag. Het is een leuk vrolijk mannetje met een zacht karakter. Het is ook een enorme vrijdoos, meer dan zijn zusje Elin was op die leeftijd. Hij komt vaak zomaar naar je toe, slaat z’n armpjes om je heen en geeft je een smakker terwijl hij roep mwaaaah! Kortom, heerlijk.