Elin vindt haar nieuwe broertje heel erg lief en heeft hem het liefst zoveel mogelijk op schoot. Ze moet nog wel leren dat je met baby-tjes heel voorzichtig moet zijn.
We moeten goed opletten dat onze Milan niet doodgeknuffeld wordt. Wat is hij lekker zacht zeg en hij ruikt ook zo heerlijk.
Als dit geen rijkdom is dan weet ik niet wat rijkdom is.
Elin ontmoet voor het eerst haar nieuwe broertje op de ochtend van de 26e september.
Commentaar overbodig.
Trotse moeder Roos belt met haar vader om het nieuws te breken.
Dolgelukkig zijn wij met de geboorte van onze zoon en broertje. Milan is geboren op 26 september 2005 om 02:05uur hij weegt 3650 gram en is perfect in orde. De ‘echte’ bevalling duurde slecht 3 uren en de verloskundige was 5 minuten binnen of Milan was er.
De avond is gevallen, de rust is gekomen in ons huis. Roos probeert wat te slapen en we verwachten dat we geen rustige nacht krijgen. We hopen dat de weeën in de loop van de avond/nacht door zullen zetten en dat we ons 2e kindje thuis mogen verwelkomen. We hebben tot maandagmiddag 13:00uur. Als het er dan niet is dan moeten we het koffertje pakken en afreizen naar het ziekenhuis.
Alles nog rustig hier in Amersfoort. Wel verwachten we, mede op voorspraak van de verloskundige, de baby binnen 24uur. Roos begint gelukkig wel meer en krachtiger samentrekkingen te krijgen van haar buik. Het begint naar haar zeggen soms zelfs op een weeën te lijken. We hopen dat de weeën de komende uren in kracht en duur zullen toenemen.
Zojuist is verloskundige Aafke geweest en heeft diverse controles uitgevoerd. Het ziet er allemaal goed uit. Het zal voorlopig nog wel even duren want er is erg weinig activiteit. Belangrijk is het voor Roos om zoveel mogelijk te ontspannen en de weeën de kans te geven op te komen en sterker te worden. Oma Inglid (zo sprak Elin het vroeger uit) is ook gearriveerd om, zo nodig, de zorg over Elin over te nemen. Met oma Aleid nog net even het recept van de Gado-Gado doorgenomen. We gaan maar gewoon door met het normale programma want het kan nog best lang gaan duren. Vanavond tussen 19:00 en 20:00 komt de verloskundige terug voor controle. Misschien daarna meer nieuws op dit weblog.
Rond 13:00uur vanmiddag zijn de vliezen gebroken en is het (heldere) vruchtwater vrijgekomen. Op de foto zie je Roos en Elin enige tijd later in het grote bed waarbij we hebben nagedacht en gepraat over het feit dat dit de laatste dag zou zijn waarbij we nog met z’n drieën zouden zijn.
Helaas valt er niet veel nieuws te melden. Roos d’r buik is nog steeds aan het oefenen maar het echte ‘werk’ wil nog niet beginnen. We zijn afgelopen weekend nog bezig geweest met wat inrichtingswerk aan de slaapkamer. Het wiegje staat en is netjes opgemaakt, de commode heeft een plaatsje gevonden en luiers en doekies zijn paraat. Roos heeft een dagje rust omdat Elin samen met haar nichtje Rosa en Opa en Oma Dijkstra naar de Apenheul is, kortom een groot feest voor alle betrokkenen. En ga nou niet zeggen dat de foto sprekend op de vader lijkt.
Roos is uitgerekend op 28 september. Ze begint echter al wel langzaam uitgeteld te raken. We hopen dat het kindje snel komt omdat we er erg naar verlangen maar ook omdat het kindje nog steeds aan het groeien is en het volgens de vroedvrouw nu al een behoorlijk stevige baby is. Even in de herinnering: Elin was bijna 9 pond zwaar en ook de bevalling was navenant en ingeleid omdat Roos twee weken over tijd was. We hopen dat het dit keer niet zover komt en de bloeddruk van de aanstaande moeder op een aanvaardbaar niveau blijft. Kortom: Het begint spannend te worden. We hopen op een bevalling thuis, alles is er klaar voor.
Ik zal jullie via dit medium nu frequenter gaan informeren over de vorderingen. Dit medium en ons weblog leent zich bij uitstek voor dit doel. Dus kijk regelmatig op onze site om te zien of er al nieuwe ontwikkelingen zijn. Oh ja, de computer waar ons weblog op staat draait gewoon bij ons thuis en schakelt dagelijks uit rond 23:45 en in de ochtend weer in als we (helemaa) wakker zijn.
Opa Harry Dijkstra is druk in de weer geweest om dit huis voor ons te bouwen. Met veel energie heeft Opa van de pas verworven Duplo (van Tante Monique en Marjolein) een stevig pand neergezet met een solide onderbouwing. Wij zijn opa (en oma) daarvoor erg dankbaar omdat zij ons wel vaker helpen met bouw- en verhuisplannen. Na de bouwwerkzaamheden en een heerlijke gedeelde maaltijd stapten zij weer op de fiets om terug te keren naar hun huis in Apeldoorn, toch zo’n 40 kilomter trappen!