Over Bert Haver

Born in 1959

Muggen dol op Milan

We hebben kunnen vaststellen dat de muggen op dit eiland het bloed van Milan kunnen drinken. Tijdens het avondeten liep hij 9 beten op een rij op.

We hadden ons toch goed voorbereid en anti muggen spul met Deet gebruikt. Vanavond gaan we de Deet voor volwassenen (40%) inzetten.

Aangekomen in zuiden

We zijn vanmiddag aangekomen op het eiland Koh Phangan in de golf van Thailand. De trein van 19:30 vanaf Bangkok naar Surat Thani. Daarna met de bus naar de haven van Don Sak en vervolgens 3 uur met de Songserm ferry naar Thong Sala.

Nog een ritje met de Songthaw en je bent op een droomstrand.

Het is duidelijk laagseizoen. Er zijn niet zoveel toeristen. We slapen in een behoorlijk luxe kamer van Salad Beach Resort voor 1.200 Baht (28 €) inclusief ontbijt.

Na het zwembad een late lunch (samen een Massaman Curry gedeeld) even een siësta gehouden en tegen zonsondergang een strandwandeling.

Op reis naar het zuiden

Vanavond nemen we de nachttrein van Bangkok naar het zuiden (Surat Thani). Vandaar met de boot naar het eiland Koh Phangan. Een plek waar Roos en ik vaker zijn geweest. Milan is er ook geweest maar heeft daar geen herinnering van omdat hij toen nog maar 2 jaar jong was.

Op de foto ons 2tjes wachtende op het hoofdstation van Bangkok: Hua Lamphong.

Milan over de Bush Sauna in Vientiane

Milan vertelt #3

Welkom terug allemaal!
Vandaag ga ik jullie wat vertellen over de sauna in Vientiane.
Ongeveer een week geleden waren we in Vientiane… en op een gegeven moment zei papa:” laten we is een sauna gaan zoeken!”, waarna we dus op weg gingen naar een tempel (helemaal niet logisch maar nu komt ie!) waar papa toen hij 22 jaar oud was (phoe wat lang geleden😜😜) nog was geweest helaas was die dus al 3 jaar dicht. Maar we hadden de hoop nog niet verloren!!! Na wat vragen hier en daar vonden we uiteindelijk nog een sauna! Maar niet zomaar een sauna een “kruidensauna”!
Het was er heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel heet! (Wat natuurlijk te verwachten valt met de sauna) de reden daarvoor is dat ze een houtvuur hadden aangestoken met een ketel met kruiden en water er boven gehangen, uit die ketel kwam dan een pijp en door die pijp ging dan die sterke stroom van stoom en kruiden. Het was echt geweldig
Tot later iedereen
Groetjes milan

Reis naar hoofdstad Vientiane

Na aankomst met de brommer in Thakek dachten we er slim aan te doen te proberen aan te haken op de nachtbus van Pakse naar de hoofdstad Vientiane van Laos. Op het busstation werd ons te kennen gegeven dat we pas in de avond om half elf te horen konden krijgen of er 2 vrije plekjes waren in de slaapbus. We besloten de gok te wagen en waren op tijd bij het busstation terug.

Om half tien kregen we te horen dat het in orde was en we 2 kaartjes konden kopen voor 90.000KIP per stuk (10 Euro). Wij blij. Het wachten in de de luie stoelen aan de overkant van het busstation werd dus beloond. Overigens bleek later dat deze luxe stoelen behoorden tot de voorzieningenrechter van een kamerverhuur van een naburig bordeel.

We lagen plots om 10.30 uur al in de bedden van de VIP bus. Tot zover het goede nieuws.

De bus vertrok om gelijk halt te houden bij een reparatiewerkplaats. Er bleek een storing met een generator voor de stroomvoorziening van de airconditioning. De hoofdmotor werd uitgeschakeld en met iedere minuut steeg de temperatuur in de bus. We dachten dat het wel vlot verholpen zou zijn terwijl we steeds meer van onze kleding uittrokken. Het duurde uiteindelijk ruim 2 uur.

Om 1 uur in de ochtend gingen we na 2,5 uur eindelijk rijden, met een soort van airconditioning. Milan had inmiddels de moed opgegeven en was in slaap gevallen. Na 4 uur hobbelen over de slechte wegen ontplofte een van de 2 ventilatoren en was het definitief gedaan met de koeling. Het dakluik ging open en dat was het.

Milan heeft zo’n 4 uurtjes geslapen en ik toch nog wel 2. De reis duurde al met al zo’n 10uur.

Tot overmaat van ramp was het toilet verstopt en niemand heeft het kunnen vinden. Improvisatie was hier noodzakelijk, Ik zal daarover niet verder uitwijden.

Eindelijk kwamen we om half zeven aan op het busstation van Vientiane en namen we een Songthaw busje naar Vaja Corn Guesthouse dat eigenhandig door Milan was geselecteerd uit de Lonely Planet.

De kamer bleek lekker donker met city-view (nearby, zie foto) en een goed werkende, stille airco. We hebben 4 uurtjes heerlijk gaan slapen tot de lunch.

Daarna hebben we samen plannen gemaakt. Een jungle trekking vanuit Vientiane is geen optie helaas. We gaan versneld terug naar Bangkok om de spullen te halen voor vertrek naar Koh Phangan.

Einde van de Laos Loop

Vandaag zijn we teruggekeerd uit Ban Konglor en in de uitvalsbasis Tja Khaek teruggekeerd. Een kleine 200 kilometer (volgens Milan 190) rijden met de scooter. De eerste 100 kilometer door de prachtige natuur. De rest van de afstand over de ‘snelweg’ daarbij vrachtwagens en stortbuien trotserend. Bij een gedwongen regenstop schuilden we onder de luifels van de markt. Hier werden, tot gruwel van Milan, diverse levende en dode dieren verkocht. Levende Leguanen, kikkers, ratten, muizen, zelfs een aapachtige (dood) werd aangeboden.

Na 5 uur reizen kwamen we aan in Thakek waar we in de val liepen van de corrupte politie die ons, zonder bonnetje, 100.000 KIP afhandig maakte omdat ik geen internationaal rijbewijs bij me had. Gelukkig is dat bedrag omgerekend ruim 10 Euro waard (volgens Mililan 10,35 Euro).

Na aankomst de scooter ingeleverd een betaald (60 Euro voor 4 dagen) en beiden een heerlijke olie massage ondergaan, waarbij ongeveer een heel vat Brent olie over mij werd uitgeknepen. Milan had de volle aandacht van masseuse Pong.

Vannacht reizen we naar de hoofdstad Vientiane met de ‘King of Bus’ sleeper. Morgen meer.