Bonjour cheres amis,
Nous sommes si heureux et si fier de vous annoncer la naissance de notre fils Milan dans la nuit de dimanche a lundi! Tout c’est passe pour le mieux. Milan est ne a la maison, chez nous, avec une rapidite pas croyable pour nous tous! La sagefemme n’etait pas arrive depuis 5 minutes et le voila deja…
Quel merveille, quel don de Dieu..
Milan semble calme, serein, et relax. Tout cela peut bien changer, nous le savons bien. Mais pour l’instant sa paix nous comble. Aussi le fait que cette fois ci il n’y a pas de soucis medicaux nous permet d’etre pleinement dans la Joie.
La seule chose qui ne s’est pas bien passe est une faute d’orthographe dans le francais dans le faire part de naissance qui va arriver chez vous ces jours-ci. Au lieu de ‘profondement’ il y a marque protondement….. Embetant, mais non pas la fin du monde… n’est ce pas?
Nous vous embrassons tous,
en communion,
Bert, Elin et Rosalie

De dag is voorbij, daarom nog een stukje van de oogst van vanmiddag wat foto’s betreft.

Net zoals bij de komst van Elin zoekt de poes Roos (ja, echt) de baby op om kennis te maken, eventjes te ruiken, een likje te geven en erbij gaan liggen. Dat is haar manier om welkom te zeggen.

Hier een foto van ons kroost samen met Maria Tempelman, onze kraamverzorgster. Maria zorgt heel goed voor ons en ze draait ook nog graag de muziek uit De Dominicus terwijl ze werkt, we hebben het heel goed getroffen met haar. We zijn bijzonder blij een keer een gewone ‘kraam’ mee te mogen maken. We kunnen veel gemakkelijker bij de gevoelens van blijdschap en geluk, er hangt geen schaduw overheen van zorgen zoals bij de komst en de moeizame start van ons meisje Elin.

Elin kan er niet genoeg van krijgen haar broertje op schoot te hebben. Ze wil hem aaien en knuffelen en kan niet wachten tot ze echt met hem kan spelen. Elin heeft inmiddels goed geleerd om heel voorzichtig te zijn met haar kleine, kwetsbare, broertje.

Mede op verzoek van neef Bart nu ook een foto van de supertrotse vader met zijn zoon. Het is moeilijk in woorden te vatten hoe gelukkig ik ben met het feit dat mij ook nog een zoon geschonken is. Op de achtergrond de bloemen die we mochten ontvangen van onze lieve overburen Ineke en Frits. We krijgen overigens van alle kanten felicitaties en complimenten. Jullie mogen allemaal komen kijken, schroom niet om te bellen voor een afspraakje.

In de loop van gisterenavond is het maagje van Milan wat tot rust gekomen en zo gebeurde het dan ook dat Milan toehapte in de hem aangeboden Mama. De nacht was voor Roos en Milan toch wat onrustig maar vanaf een uur of 3 in de ochtend kon er echt geslapen worden. Elin ging vanmorgen naar de Toverfluit (peuterspeelplek van de Vrije School) en had het hoogste woord over dat ze ‘grote zus’ was geworden. Vandaag hebben we een redelijk rustige dag met weinig bezoek, dat is wel prettig want Roos heeft, mede dankzij de borstvoeding, ook behoorlijk naweeën. Op de foto Roos geef Milan de borst aan het begin van de 2e dag.

Wij gaan nu slapen. Zijn allemaal heel moe maar ook heel erg gelukkig. Milan heeft het grootste deel van de dag slapende doorgebracht. Hij is nog niet aan het eten omdat er nog veel ingeslikt vruchtwater uit z’n maagje moet. Gelukkig hebben babbies reserve voor dit soort probleempjes. Morgen hopen we hem het rijkelijke vocht uit moeders borsten toe te mogen dienen via de daarvoor gebruikelijke weg. Trusten!

Elin vindt haar nieuwe broertje heel erg lief en heeft hem het liefst zoveel mogelijk op schoot. Ze moet nog wel leren dat je met baby-tjes heel voorzichtig moet zijn.
We moeten goed opletten dat onze Milan niet doodgeknuffeld wordt. Wat is hij lekker zacht zeg en hij ruikt ook zo heerlijk.
Als dit geen rijkdom is dan weet ik niet wat rijkdom is.

Elin ontmoet voor het eerst haar nieuwe broertje op de ochtend van de 26e september.
Commentaar overbodig.
Trotse moeder Roos belt met haar vader om het nieuws te breken.

Dolgelukkig zijn wij met de geboorte van onze zoon en broertje. Milan is geboren op 26 september 2005 om 02:05uur hij weegt 3650 gram en is perfect in orde. De ‘echte’ bevalling duurde slecht 3 uren en de verloskundige was 5 minuten binnen of Milan was er.

De avond is gevallen, de rust is gekomen in ons huis. Roos probeert wat te slapen en we verwachten dat we geen rustige nacht krijgen. We hopen dat de weeën in de loop van de avond/nacht door zullen zetten en dat we ons 2e kindje thuis mogen verwelkomen. We hebben tot maandagmiddag 13:00uur. Als het er dan niet is dan moeten we het koffertje pakken en afreizen naar het ziekenhuis.

Alles nog rustig hier in Amersfoort. Wel verwachten we, mede op voorspraak van de verloskundige, de baby binnen 24uur. Roos begint gelukkig wel meer en krachtiger samentrekkingen te krijgen van haar buik. Het begint naar haar zeggen soms zelfs op een weeën te lijken. We hopen dat de weeën de komende uren in kracht en duur zullen toenemen.

Zojuist is verloskundige Aafke geweest en heeft diverse controles uitgevoerd. Het ziet er allemaal goed uit. Het zal voorlopig nog wel even duren want er is erg weinig activiteit. Belangrijk is het voor Roos om zoveel mogelijk te ontspannen en de weeën de kans te geven op te komen en sterker te worden. Oma Inglid (zo sprak Elin het vroeger uit) is ook gearriveerd om, zo nodig, de zorg over Elin over te nemen. Met oma Aleid nog net even het recept van de Gado-Gado doorgenomen. We gaan maar gewoon door met het normale programma want het kan nog best lang gaan duren. Vanavond tussen 19:00 en 20:00 komt de verloskundige terug voor controle. Misschien daarna meer nieuws op dit weblog.